Hamsters

คุณนายตาแดงๆๆๆ

ตาแดงเธอมาพร้อมกับตาดำค่ะ เธอเป็นแคมเบลสีซิลเวอร์ อาร์เจนเต้ ตาสีแดงเหมือนชื่อค่ะ ^ ^ นิสัยของเธอจะดุมาก เธอหวงทุกอย่างเลย เธอกินไม่เยอะ แต่อ้วนมากๆ ตัวใหญ่สุดๆ ถ้าดูจากภาพ จะรู้สึกว่าเธอเหมือนคนตะกละ แต่จริงๆกินไม่เยอะค่ะ

ตาแดงเป็นคนที่ขนนุ่มมากๆ เราจะชอบลูบขน เพลินดี ตาแดงก็จะนอนให้เราลูบ รักตาแดงมากๆเลย (ถึงแม้ว่าจะดุ และเคยกัดจนเลือดสาดมาแล้วก็ตาม) ตาแดงเป็นคนสะอาด ไม่มีกลิ่นค่ะ จุดนี้ทำให้เราโปรดปรานตาแดงมากๆ แล้วเธอก็เป็นคนที่ร่าเริง ชอบปั่นกงล้อ ปั่นเก่งมากๆ แต่บทจะขี้เกียจก็นอนตัวกลมไม่ทำอะไร -_-" เราก็เลยเรียกตาแดงว่า "คุณนาย" ^_^

ตาแดงไม่สามารถอยู่ร่วมกับชาวบ้านได้เลยค่ะ เธอกลายเป็นสาวทึนทึก ชอบอยู่คนเดียว ไม่สุงสิงกับใคร เพราะหวงที่หวงทางมากๆ ตาแดงชอบกัดแกนกระดาษทิชชู่มากๆ เรานะ อุตส่าห์นึกว่าตาแดงเค้าจะมุดไปนอนเหมือนตัวอื่นๆ แต่เธอกลับมุดเข้าไปกัดค่ะ เราใส่แกนกระดาษลงไปตอนกลางคืน ตื่นเช้ามาแทะไปเกือบหมด -_-" ทำให้กล่องสกปรกได้ ง่าาา ทำไมเธอเป็นคนอย่างนี้นะตาแดง

ถึงแม้ว่าเราจะจับตาแดงด้วยมือเปล่าไม่ได้ ต้องใช้ถุงมือตลอดก็ตามที แต่ถ้าเอาตาแดงมาไว้บนเตียง เธอจะไม่กัดค่ะ เธอจะวิ่งอยากมีความสุข ที่ไว้ใจเอาตาแดงมาเล่นบนเตียง เพราะว่าตาแดงเป็นหนูที่สะอาดที่สุดค่ะ ไม่เคยมาอึบนที่นอนเราเลย มีแต่เดินดุ๊กๆ ไปเรื่อยๆ น่ารักดี นี่ก็เป็นสเน่ห์ของตาแดงค่ะ อิอิ

แต่ตาแดงทำตัวเปลี่ยวได้ไม่นาน ก็มาพลาดท่าให้เด็กรุ่นลูก (ลูกของจินนี่กับจิมมี่) เหอๆ เหตุก็คือ เราเคยให้ลูกของจินนี่สองตัว ให้เพื่อนชื่อฝน ฝนก็เลยอยากให้มีลูก ตอนนั้นเหลือยัยตาแดงอยู่ ก็เลยเอาไปทดลองกัน

ตอนแรกตาแดงไม่ยอมค่ะ หนีใหญ่เลย ขำมากๆ หนีจนวิ่งไปตกถ้วยน้ำ ฮ่าๆๆ เปียกเลย พวกเราก็นั่งลุ้น สุดท้ายก็เลยฝากตาแดงไว้กับฝน ผ่านไป.... ฝนก็เอาตาแดงมาคืน เราก็คอยสังเกตอาการ ในที่สุด ก็ท้อง และก็คลอดลูกออกมา เย้ ในที่สุดตาแดงก็มีลูกแล้ว

ลูกของตาแดงที่เราเลี้ยงไว้ก็มีอยู่สองตัว ชื่อ โปโกะ กับ เปโกะ หน้าตาเหมือนกันเลย สีเดียวกันเลย แต่จะมีตัวนึงดุ ตัวนึงไม่ดุ อิอิ

เมื่อจำนวนเด็กที่เพิ่มขึ้นมาอย่างไม่หยุดยั้ง ทำให้เกิดเหตุการณ์ฝากเลี้ยงค่ะ เลยต้องฝากครอบครัวตาแดง (ยัยคุณนาย โปโกะ เปโกะ) ให้กิ่งเลี้ยง แต่เราก็ยังไปเยี่ยม ไปเล่นด้วยเสมอ ช่วยเรื่องค่ากับข้าวด้วย

วันหนึ่งกิ่งโทรมา ตอนนั้นเราทำงานอยู่ บอกว่าตาแดงเหมือนป่วยนะ ท่าทางจะไม่รอด พอเลิกงานเรารีบไปหากิ่งที่หอ ซื้อสปอนเซอร์ไปด้วย (เกลือแร่ค่ะ) นั่งดูกิ่งป้อน ตาแดงผอมลงเยอะเลย ที่สำคัญโดนโปโกะงับ เลยเจ็บแผล (โหดเหมือนแม่มันเลย) สงสารมากๆ เราอยู่จนดึกเหมือนกัน สุดท้ายก็ต้องกลับบ้าน

และก็ได้ข่าวว่า ตาแดงไปสู่คติ ณ คืนนั้น ก็ดีเหมือนกันนะ จะได้ไม่ทรมานมาก ยังโชคดีที่เรายังได้ทันดูใจ ยังไงก็ขอให้เธอไปสู่คตินะ ตาแดง....

กลับมาต่อแล้วค่ะ เรื่องของน้องแฮมๆ

ขอเริ่มต้นด้วย "ตาดำ"

ตาดำเป็นหนูคู่แรกที่เราเลี้ยง เค้าเป็นแคมเบลนอมอล อายุเท่าไหร่ไม่รู้ค่ะ (เพราะได้มาตอนที่โตแล้ว มีคนเค้าให้มาเป็นคู่ มียัยตาแดงอีกตัว ไว้จะเล่าอีกทีนะคะ) แต่ตาดำเค้าเป็นคนที่ไฮเปอร์มากๆ ชอบวิ่ง ชอบเล่น


(ยัยอ้วนๆตาแดงที่อยู่ด้านหลังคือตาแดงนั่นเอง)

เราจะเล่นกับเค้าโดยใช้ถุงมือ ต้องขอบอกก่อนนะคะ ว่าแคมเบลนั้นดุค่ะ เค้าชอบงับนิ้ว เราเคยโดนกัดเลือดสาดเลย ก็เลยต้องใช้ถุงมือค่ะ เราจะชอบเอาตาดำมาวิ่งเล่นบนเตียง เค้าจะเดินสำรวจ น่ารักดี เพราะฉะนั้นเค้าจะชอบให้ชวนไปเที่ยว ยื่นถุงมือไปทีไร ก็จะปีนขึ้นมาทันที

จริงๆแล้ว ตาดำกับตาแดงเค้าอยู่ด้วยกันค่ะ แต่เนื่องจากเรามีความจำเป็น ถ้าปล่อยเค้าไว้ด้วยกัน ต้องท้องแน่ๆ เรายัังไม่พร้อมที่จะเลี้ยงลูกหนูค่ะ ก็เลยต้องจับเค้าสองคนแยกกัน

ต่อมา พอจะจับมาเล่นกัน ปรากฏตาแดงไม่ยอมรับ ไล่ตาดำตลอดเลย ตาดำก็เป็นคนดี ไม่ต่อสู้เลย ยัยตาแดงก็ร้องๆ แล้วก็ไล่ตาดำ ตาแดงเคยตบหน้าตาดำด้วยค่ะ ใจร้ายมากๆ T_T สงสารตาดำ ดังนั้นเราจึงรักตาดำมากๆ

ช่วงสงกรานต์เรากลับบ้านที่ต่างจังหวัด ก็เอาตาดำกับตาแดงมาด้วย และข่าวร้ายที่ไม่ต้องการ ก็มาจนได้ ตาดำตายค่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตาย รู้แค่ว่าเค้านอนตัวแข็งทื่อ เราไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตาดำได้จากไปแล้ว ที่ตาดำตายอาจเป็นเพราะอากาศร้อน เพราะก็ไม่น่ามีสาเหตุอื่น สงสารมากๆ วันนั้นเราร้องไห้อยู่นาน แล้วก็จัดการฝังศพตาดำค่ะ แงๆ ตัวโปรดมาตายเอาแบบนี้ ไม่เสียใจก็คงไม่ได้ แต่ถึงอย่างไร ตาดำก็ยังอยู่ในความทรงจำเสมอ ....

เคยเหงากันมั๊ยคะ

เคยอยากมีใครเวลาเหงามั๊ย

เวลาเหงาๆ เราก็อยากจะมีเพื่อนซักคน

แต่ ณ เวลานั้น หันไปหาใครก็ไม่เจอเลย

แล้วเคยคิดอยากจะมีใครเวลาเหงามั๊ยคะ

สำหรับเราน่ะ มีเพื่อนตัวเล็กๆ ที่ทำให้จิตใจเหงาๆ เศร้าๆ รู้สึกดีขึ้น

ความไร้เดียงสา ความน่ารัก ความซุกซน ของเพื่อนตัวเล็กๆ เหล่านี้ ทำให้รอยยิ้มปรากฏอยู่บนหน้าของเราได้

เพื่อนๆเหล่านี้เป็นใครเหรอคะ

อิอิ

ลูกเราเอง

น้องแฮมๆ ไง

ว่าจะเขียนเรื่องนี้นานแล้ว ได้โอกาสแล้ว ขอเขียนนะคะ

เรามีเพื่อนสนิทมากๆคนหนึ่ง ชื่อ กิ่ง ... (ไว้จะหาเวลาโปะเรื่องเพื่อนคนนี้อีกทีนะคะ เพราะเค้าคือคนสำคัญในชีวิตเรา) กิ่งเลี้ยงเจ้าแฮมสเตอร์ไว้ที่หอ เราจะชอบไปนอนเล่น นั่งเล่นหอกิ่งบ่อยๆ และก็จะนั่งดูเจ้าแฮมสเตอร์ด้วย ตอนนั้นกิ่งเลี้ยงไว้ 4 ตัว เราจะนั่งดูมากกว่า ไม่กล้าจับ (กลัวๆ)

พอไปบ่อยขึ้น ก็เริ่มเห็นความน่ารักเลยอยากจะลองเลี้ยงบ้างแต่ก็ไม่อยากจะซื้อไง อีกอย่างลองไปขอป้าที่บ้านเลี้ยง (เราอาศัยอยู่บ้านญาติ) ปรากฏเค้าบอกว่าหนูมันสกปรก มีแต่เชื้อโรค ไม่ยอมฟังเลย เราก็ลองไปถามเพื่อนและดูจากเว็บ ปรากฏว่าแฮมสเตอร์กับหนูบ้านมันต่างกัน ไม่ได้สกปรกอย่างหนูบ้านซะหน่อย

บังเอิญว่าพอดีมีคนให้หนูฟรีมา 2 ตัว (เพื่อนของต้อม) ก็เลยถือโอกาส แอบเลี้ยงซะัเลย และฤกษ์งามยามดีที่นำเจ้าแฮมๆ เข้าบ้านก็ดันตรงกับ 14 ก.พ. 2547 (วาเลนไทน์ที่ใช้ชีวิตคนเดียว)

หนูคู่แรกที่เลี้ยงนะคะ เป็นพันธุ์แคมเบล(Campbell) ขอบอกก่อนเลยว่าเราไม่รู้จักพันธุ์เลยล่ะ ตอนแรกก็ดูหนูของเพื่อน มันก็หน้าตาไม่เหมือนกัน เลยรู้ว่าอ้าว คนละพันธุ์กันนี่นา เพื่อนเราเลี้ยง วินเทอร์ไวท์ เพื่อนก็บอกว่าแคมเบลนี่นะดุ เหอๆ ไอ้เราก็ไม่รู้นี่นา แต่ไม่เป็นไรก็ลองดู

หนูที่เราได้มาเค้าตัวโตแล้วนะ เห็นเจ้าของบอกว่าเป็นพ่อพันธุ์กะแม่พันธุ์ ตัวผู้สีนอมอลค่ะ ตัวเมียสีขาวๆ ตาสีแดง (มารู้ทีหลังว่าเค้าเรียกว่า ซิลเวอร์อาร์เจนเต้) ไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรดี เลยเรียกชื่อตามสีตา ว่า "ตาดำ" และ "ตาแดง" นี่คือที่มาของการเลี้ยง สำหรับรายละเอียดและที่มาของเด็กๆคนอื่นๆ ต้องติดตามต่อไปนะคะ ^ ^


ตาดำ ตาแดง

ป.ล. ชื่อที่มักใช้เรียกเพื่อนตัวเล็กๆนี้ ได้แก่ "ลูกๆ" "เด็กๆ" "น้องแฮมๆ" "ลูกเรา" ถ้าใช้ศัพท์เหล่านี้ ก็หมายถึง แฮมสเตอร์ นี่แหละค่ะ