หลังจากยิ้มอยู่ซักพัก

ก็เข้าสู่โหมดเหงาซะงั้น เอิ๊กๆ เรื่องของเรื่อง รู้สึกเหมือนอยู่คนเดียว มันก็เหงากระทันหัน รู้ก็รู้นะว่า จะคิดมากไมเนี่ย แต่มันคิดไปแล้ว

ผลของความคิดนั้น ทำให้อีเจ๊คิดบ้าไปพักนึง อยู่ๆ ก็อยากมีใคร ใครก็ได้ซักคน บางทีก็เริ่มอิ่มกับการอยู่คนเดียว

น้องก็มีแฟน เพื่อนสนิทคนที่หนึ่งก็ไปเรียนต่อเมืองนอก เพื่อนสนิทอีกคนกำลังจะแต่งงาน เพื่อนๆจุฬาก็ไม่มีใครติดต่อ รู้สึกเหมือนกับว่า กรูอยู่คนเดียว กรูอยากได้กำลังใจบ้าง

เค้าเรียกว่าฟุ้งซ่านค่ะ

พอผ่านอาการบ้าไปแล้ว

อืม กรูยังไม่ตาย ยังอยู่ได้ กลับมายิ้มเหมือนเดิม

บางทีการได้กำลังใจจากคนในโลกไซเบอร์ แม้ว่าจะไม่เคยเห็นหน้าตา แต่เวลามาอ่าน ติดตามข่าวกันและกัน ผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมนี้ ก็รู้สึกดีเหมือนกันนะ ขอบคุณเพื่อนๆในได และในบล็อค

ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆ แปลกนะ ขนาดเพื่อนกันที่พบหน้าตาสนิทกันมากๆ ไม่อยู่ในระหว่างที่เรากำลังรู้สึกแย่ แต่ทำไมนะ คนไม่เคยเจอหน้า กลับมาอยู่ ในเวลาที่เราร้องไห้ เสียใจ แล้วทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้

มิตรภาพมันไร้ขอบเขตจริงๆนะเนี่ย

เคยรอใครมั๊ย รอให้ใครซักคนออนไลน์ เพื่อมาพูดคุย เพื่อมาอ่านข้อความความเป็นไปของอีกฝ่าย เพื่อมาพิมพ์ข้อความดีๆส่งให้กัน เป็นกำลังใจให้กัน

ขอบคุณมากเลยนะคะ สำหรับมิตรภาพที่ดี

ป.ล.ที่หายไป มัวแต่ไปอัพได ไม่ได้มาอัพบล็อคเลย เอิ๊กๆ

ภาพที่เคยมองเห็นว่าดี ภาพที่เคยอยู่ในใจเสมอ แม้ครั้งนึงมันจะโดนทำลายไปแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้หายไปจากจิตใจอย่างแท้จริง ยังคงคิดถึง ยังคงรู้สึกดีๆ

แต่วันนี้กลายเป็นว่าหลุดพ้นจากภาพนั้น กลายเป็นว่า หัวใจเป็นไท ได้รับอิสระอีกครั้ง พร้อมที่จะรักใครได้จริงๆ โดยไม่ได้มีเงาของใครในใจอีกต่อไป

อยากจะบอกว่าแค่ว่า ตั้งแต่เกิดมา ผู้ชายที่แย่ที่สุดที่เคยเจอ ก็คือผู้ชายคนที่เราเคยคิดว่าดีที่สุดในบรรดาผู้ชายที่เรารู้จักทุกคน เป็นคนที่เราเคยชื่นชมบูชา เป็นคนที่เรารู้สึกดี และฝังใจมาตลอด

บัดนี้ เค้าก็เพียงแค่ ผู้ชายเห็นแก่ตัวคนหนึ่ง ที่ทำอะไรไปตามใจตัวเอง ไม่ได้คิดถึงจิตใจของคนอื่นเลย และก็ยังเป็นคนไม่ซื่อสัตย์ต่อหัวใจตัวเอง

ทำให้เรารู้สึกว่า เราช่างโชคดีอะไรเช่นนี้

โชคดีที่ ไม่ได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนี้ ...

จะว่าไปก็สงสารผู้หญิงคนนั้น ถ้าเป็นเรานะ เราคงจะเสียใจมาก ถ้าพบว่าแฟนตัวเอง คนที่เราคิดจะแต่งงานด้วย นอกใจเรา เราคงผิดหวังพอสมควร

จริงๆเราไม่รู้หรอกนะ ว่าเค้ามีแฟนรึยัง หรือคบใครอยู่ เพราะความรู้สึกของเรามันคือสิ่งดีๆ คือความประทับใจมากกว่า และเค้าก็มาหลุดปากบอกรักเรา ฟังครั้งแรกก็รู้สึกดี แต่สำหรับวันนี้ ก็แค่คำว่ารัก ไม่ได้ใส่ความรู้สึกนั้นลงมาด้วย ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

เราแค่แกล้งพูดขึ้นมาเฉยๆว่า ไม่กลัวแฟนเสียใจเหรอ เท่านั้นแหละ ความจริงก็ปรากฏ แถมยังไม่ได้มีทีท่าสำนึก

เราไม่ได้พูดอะไรมาก แค่เตือนสตินิดหน่อย ไม่ต้องมาขอโทษเราหรอก เก็บไว้ไปขอโทษคนอื่นดีกว่า เราบอกแล้วว่า เราไม่อยากเกลียดใคร เราไม่อยากโกรธใคร เราอยากให้อภัย แต่บังเอิญว่าไม่ใช่ตอนนี้

แต่ก็ขอขอบคุณมากๆ ที่ทำให้เราหลุดพ้นซะที บ่วงที่เคยมัดใจเราไว้ ภาพที่เคยฝังใจ จนทำให้เราไม่สามารถรักใครใหม่ได้จริงจังซะที เพราะยึดติดกับภาพนั้น

ตอนนี้โล่งใจมากๆ ไม่ได้เกลียด ไม่ได้โกรธ มีแต่คำว่าขอบคุณ ที่ทำให้ภาพลวงตา จางหายไป รู้สึกจิตใจเป็นอิสระมากๆ ไม่เคยรู้สึกดีอย่างนี้มาก่อนเลย

วันนี้พร้อมที่จะมอบความรักให้ใครได้ใหม่ โดยที่ไม่ต้องยึดติดกับภาพลวงตาอีกต่อไป เพราะตอนนี้ตาสว่าง และมองแต่ความจริง ไม่ได้เพ้อฝันเหมือนทุกวันที่ผ่านมา

ลาก่อนภาพลวงตา และยินดีต้อนรับความอิสระทางใจ ^ ^